روستای اشتبین

دلیل این که نام روستا «اشتبین» است، این است که این روستا از ترکیب سه روستای همجوار که «هراس»، «جعفرآباد» و «سیاوشان» نام دارد تشکیل شده و به همین علت کلمه «اوشتبین» از دو کلمه اوش به معنی عدد سه و«تبین» که به معنای طایفه در زبان تاتی تشکیل شده است.

اکثر اهالی روستا بر این باورند به دلیل این که روستا در بین سه کوه بلند قرار گرفته است، نام روستا از دو کلمه« اوش» که معنی کلمه عدد سه است و «تبین» که به معنای بین گرفته شده است.

این روستا مثل یاقوتی سبز رنگ در زیر آسمان آبی و پاک می درخشد و دارای ارتفاع ۳۶۲۰ متر از سطح دریا در منطقه ای کوهستانی قرار دارد. دو رودخانه ارس و هراس از کنار این روستا می گذرد، بیشتر ارتفاعات و اراضی اشتبین توسط جنگل ها و مراتع در بر گرفته شده است.

روستای اشتبین دارای بافتی است که به وسیله باغات و عوامل کالبدی دیگر مثل؛ بستر سنگی، شیب تند اراضی، ناهمواری ها و همچنین شرایط اقلیمی خاص به طور کلی فشرده شده و فقط در محدوده شمالی روستا امکان توسعه بسیار محدود وجود دارد.

روستای اشتبین سابقه تاریخی کهنی است و در این روستا گویش تاتی وجود دارد که بیانگر پیشینه تاریخی و درخشان آن است، بنابر گفته مردم این روستا، در زمان های گذشته روستای اشتبین دارای حالتی قلعه مانند بوده که کمتر کسی می توانسته وارد آن شود و به آن دسترسی یابد.

آثار تاریخی چندی در گوشه و کنار این روستا به چشم می خورد در این آبادی در حال حاضر چند کتیبه وجود دارد که به خط ثلث و مرتبط با زمان شاه طهماسب و شاه عباس صفوی است. علاوه بر این در گورستان قدیمی این روستا، کتیبه ای مرمرین وجود دارد که گویا به آرامگاه شخصی به نام خواجه ملک کدخدا و کتیبه دیگری که متعلق به فردی به نام خواجه احمد وجود دارد.

در گورستان روستای اشتبین، سنگ نبشته هایی دیده می شود که به ۸۰۰ سال قبل متعلق است اما متاسفانه به دلیل مدیریت نادرست این سنگ ‌نبشته ها، و همچنین تکه های شکسته از این آثار بر روی قبرستان پراکنده شده است.