پارک جنگلی لویزان

پارک جنگلی لویزان در دروه پهلوی دوم و در سال ۱۳۴۲، به‌منظور جلوگیری از گسترش بافت شهری به‌صورت جنگلی مصنوعی احداث شد. این پارک جنگلی که از بزرگ‌ترین فضاهای سبز تهران به شمار می‌رود، ۱۱۰۰ هکتار وسعت دارد که بیشترین مساحت آن به‌عنوان منطقه‌ای تفریحی به‌‌کار می‌رود.

پوشش گیاهی پارک جنگلی لویزان را درختانی چون کاج، انواع سرو، چنار، اقاقیا، زبان گنجشک، توت و مو تشکیل می‌دهد. این پارک جنگلی دارای مناظر دلکش و بی‌نظیری است و از آن جا که در ارتفاع قرار گرفته است، چشم‌انداز فوق‌العاده‌ای به تهران دارد. بسیاری از اهالی تهران برای تماشایی این چشم‌انداز به‌ویژه در شب راهی لویزان می‌شوند تا روز و شب پایتخت را از بلندای جنگل و لابه‌لای درختان بلند قامت این بوستان نظاره کنند.